انجام کلیه درمانهای ناباروری



ناباروري و روش‌هاي جديد درماني

ناباروري به عدم توانايي در حاملگي پس از يك سال مقاربت، بدون استفاده از وسايل جلوگيري از بارداري اطلاق مي‌شود كه حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد زوج‌ها را دربر مي‌گيرد. امروزه زوج‌ها در دنيايي زندگي مي‌كنند كه به‌طور روزمره در تماس با مواد شيميايي و آلوده‌كننده‌هاي محيطي قرار دارد. تغيير در شرايط اجتماعي- اقتصادي نيز باعث شده است سن ازدواج و به‌دنيا آوردن فرزند تا پس از 30 سالگي، يعني زماني كه از قدرت باروري كاسته مي‌شود، به‌تعويق افتد كه اين امر نيز بر شيوع ناباروري مي‌افزايد.

طي سه دهه‌ اخير پيشرفت‌هاي زيادي در رابطه با تشخيص و درمان ناباروري حاصل شده است و تعداد زيادي از زوج‌هاي نابارور با استفاده از روش‌هاي جديد صاحب فرزند شده‌اند.

امروزه براي درمان ناباروري از روش‌هاي جديد كمك‌باروري استفاده مي‌شود. اين تكنيك‌ها كه بسته به علت ناباروري در زوج به‌كار گرفته مي‌شوند، عبارت‌اند از: روش‌هاي تحريك تخمك‌گذاري، تلقيح اسپرم به‌داخل رحم (IUI)، لقاح آزمايشگاهي (IVF) و تزريق اسپرم به سيتوپلاسم تخمك در محيط آزمايشگاه (ميكرواينجكشن).

 تحريك تخمك‌گذاري

در برخي درمان‌هاي پزشكي به‌منظور رسيدن به بارداري، تخمدان تحريك به تخمك‌گذاري مي‌شود كه اصطلاحاً به آن «تحريك تخمك‌گذاري» مي‌گويند. تجويز دارو‌ها در اين روش ممكن است به‌شكل قرص، آمپول يا تركيبي از اين دو باشد. با تجويز اين دارو‌ها علاوه بر افزايش تعداد تخمك‌ها، مي‌توانيم زمان تخمك‌گذاري را نيز تحت كنترل درآوريم و میزان حاملگي را افزايش دهيم. اين عمل در مواردي كه مرد مشكلي در باروري ندارد و تنها زن مشكل تخمك‌گذاري دارد، استفاده مي‌شود.

    مراحل درمان با استفاده از روش تحريك تخمك‌گذاري

پس از انجام معاينات لازم، در روز دوم يا سوم قاعدگي آزمايش‌هاي معمول، آزمايش‌هاي هورموني، عكسبرداري از رحم (براي اطمينان يافتن از باز بودن لوله‌هاي رحمي) و سونوگرافي (براي بررسي وضعيت تخمدان و رحم) انجام مي‌شود. سپس پزشك داروهاي لازم براي تحريك تخمك‌گذاري را تجويز مي‌كند كه در نهايت منجر به تخمك‌گذاري مي‌شود. پزشك دستور مقاربت در زمان مناسب را به بيمار مي‌دهد و بيمار دو هفته بعد براي انجام تست بارداري مراجعه مي‌كند.

عوارض استفاده از داروهاي تحريك تخمك‌گذاري

شايع‌ترين عوارض جانبي اين دارو‌ها عبارت است از ناراحتي يا احساس پري و نفخ شكم، سردرد يا خستگي. ممكن است بيماران در محل تزريق احساس ناراحتي كنند كه ماساژ محل تزريق و گرم نگه داشتن آن مي‌تواند درد و ناراحتي را كم كند. شايد مهم‌ترين خطر استفاده از داروهاي تحريك تخمك‌گذاري تزريقي، حاملگي چندقلويي و سندروم تحريك بيش از حد تخمدان باشد. القاي تخمك‌گذاري در بيش از ۲۰ درصد موارد به حاملگي چندقلويي منجر مي‌شود كه حاصل تعداد زيادي از اين حاملگي‌ها دوقلويي است.

از عوارض ناشايع ديگر، تحريك بيش از حد تخمدان است كه معمولاً ۵ تا ۷ روز پس از تزريق آمپول هورموني HCG به‌وقوع مي‌پيوندد. به‌طور كلي علايم همراه با تحريك بيش از حد تخمدان خفيف است و ممكن است با شكم‌درد، احساس سنگيني و نفخ همراه باشد و برخي مواقع ممكن است تنگي نفس و آسيت (تجمع مايع در حفره‌ شكم) نيز رخ دهد. در موارد شديد احتمال آمبولي، نارسايي كليه و اختلالات شديد آب و الكتروليت نيز وجود دارد كه بيمار بايد در بخش مراقبت‌هاي ويژه تحت‌نظر قرار گيرد.

آي‌يوآي (IUI)

آي‌يو‌آي مخفف Intra Uterine Insemination به‌معناي تلقيح اسپرم شست‌وشو داده شده به‌داخل رحم است. آي‌يو‌آي يك روش مناسب، ساده و كم‌هزينه براي درمان ناباروري است كه سابقه‌ كاربرد آن به بيش از 100 سال پيش برمي‌گردد.

موارد كاربرد آي‌يو‌آي كدام است؟

- ناباروري با منشا مردانه (كاهش در تعداد و حركت اسپرم، زياد بودن تعداد اسپرم‌هاي غيرطبيعي)

- ناباروري به‌دليل اختلالات دهانه‌ رحم و كم بودن ترشحات دهانه‌ رحم كه مانع انتقال اسپرم به‌داخل رحم و در نتيجه لقاح و باروري مي‌شود.

- وجود ماده‌اي عليه اسپرم در دهانه‌ رحم

- درد و شرايط خاص (مانند تنگي شديد واژن) كه امكان مقاربت طبيعي وجود ندارد و تنها انجام آي‌يو آي زير بيهوشي مي‌تواند موجب موفقيت در باروری شود.

- آندومتريوز (وجود بافت پوششي رحم در هر محلي به‌جز رحم مانند تخمدان، لوله‌هاي رحمي و...) خفيف تا متوسط

- انزال زودرس يا ناهنجاري دستگاه تناسلي مرد

- ناباروري به‌دليل اختلال در تخمك‌گذاري

- ناتواني جنسي

- انزال رو به عقب (ورود اسپرم به‌داخل مثانه)

- تنگي شديد دهانه‌ رحم

- ناباروري با علت نامشخص.

روش درمان در آي‌يو‌آي

پس از انجام معاينات لازم، در روز دوم يا سوم قاعدگي آزمايش‌هاي معمول، آزمايش‌هاي هورموني، عكسبرداري از رحم (براي اطمينان يافتن از باز بودن لوله‌هاي رحمي) و سونوگرافي (براي بررسي وضعيت تخمدان و رحم) انجام مي‌شود. براي تحريك تخمك‌گذاري و بالا رفتن میزان باروري، داروهايي مانند كلوميفن، لتروزول يا HMG تجويز مي‌شود. پس از مصرف دارو چند نوبت سونوگرافي براي ارزيابي تعداد و اندازه‌ تخمك‌هاي آماده انجام مي‌شود. در صورت مناسب بودن اندازه‌ فوليكول و آمادگي پوشش داخلي رحم، دستور تزريق آمپول HCG داده مي‌شود (آمپول HCG سبب بلوغ نهايي تخمك و انجام تخمك‌گذاري مي‌شود). حدود ۳۶ تا 42 ساعت پس از تزريق آمپول HCG، بيمار با همسر خود براي انجام عمل آي‌يو‌آي مراجعه مي‌كند.‌‌ همان روز به همسر بيمار يك ظرف استريل براي جمع‌آوري مايع مني داده مي‌شود. در آزمايشگاه با استفاده از روش‌هاي مختلف، اسپرم‌ها شسته و سپس سالم‌ترين آن‌ها جدا مي‌شود. براي انجام آي‌يو‌آي مي‌توان از اسپرم منجمد شده هم استفاده كرد. سپس با استفاده از كاتتر مخصوص (لوله‌ي پلاستيكي ظريف) اسپرم‌هاي شسته شده به‌داخل رحم تلقيح مي‌شود. اين عمل (مگر در موارد خاص و با نظر پزشك) نياز به بي‌حسي و بي‌هوشي ندارد.

مراقبت‌هاي پس از عمل آي‌يو‌آي

- پس از انجام آي‌يو‌آي نيازي به استراحت مطلق نيست. بيمار مدت كوتاهي پس از آن مرخص مي‌شود و مي‌تواند فعاليت عادي و روزمره‌ خود را داشته باشد. بهتر است فعاليت شديدي كه منجر به خستگي شود انجام ندهد. بدون شك داشتن آرامش روحي و رواني و پرهيز از شرايط پرتنش مي‌تواند در موفقيت عمل موثر باشد.

- پس از انجام آي‌يو‌آي و در هر زماني مي‌توان مقاربت داشت. بسياري از پزشكان مقاربت پس از آن را توصيه مي‌كنند.

 -كيفيت و شمارش‌هاي بالا‌تر اسپرم، درصد موفقيت را بالا‌تر مي‌برد.

-        معمولاً ۱۸ روز پس از عمل آي‌يو‌آي بيمار به آزمايشگاه مراجعه مي‌كند تا مقدار HCG موجود در خون اندازه‌گيري شود. افزايش اين هورمون اولين نشانه‌ي حاملگي است.

در صورت عدم موفقيت آي‌يو‌آي اقدام بعدي چيست؟

احتمال باروري طي يك ماه در زوجي سالم كه از هيچ روش پيشگيري از بارداري استفاده نمي‌كنند، ۲۰ تا ۲۵ درصد است. ميزان موفقيت در آي‌يو‌آي در موسسه‌ مهر (با توجه به عوامل ذكر شده) ۲۰ درصد در هر دوره‌ درمان است. در صورت عدم موفقيت، با توجه به ساده بودن و نزديك‌تر بودن آن به روند طبيعي باروري، 3 تا 4 نوبت با صلاحديد پزشك قابل تكرار است و تكرار آن مي‌تواند بلافاصله پس از آي‌يو‌آي ناموفق پيشين باشد.

در صورت عدم موفقيت درمان پس از چند دوره آي‌يو‌آي و در مواردي كه اختلال متوسط تا شديد فاكتور مردانه وجود داشته باشد، از لقاح آزمايشگاهي (IVF) يا تزريق اسپرم به سيتوپلاسم تخمك در محيط آزمايشگاه (ميكرواينجكشن) استفاده مي‌شود.

 

درمان ناباروري بهكمك لقاح آزمايشگاهي آی وی اف (IVF)

لقاح آزمايشگاهي يا آيوياف يكي از پيشرفتهاي شگفتانگيز در علم ناباروري است. اين روش براي اولين بار در سال ۱۹۷۸ در انگلستان و بهوسيله يك جنينشناس به نام دكتر ادواردز (Dr. Edwards) و يك متخصص زنان به نام دكتر استپتو (Dr. Steptoe) با موفقيت انجام و منجر به تولد يك نوزاد دختر به نام لوئيس براون شد و پس از آن بهسرعت در سرتاسر جهان جايگاه خود را پيدا كرد و هماكنون تعداد زيادي از زايمانها در طول سال در نتيجه آن اتفاق ميافتد. (اكنون لوئيس بهصورت طبيعي و بدون استفاده از روشهاي كمكباروري مادر شده است.)

آيوياف (IVF) از قديميترين روشهاي كمكباروري و مخفف عبارت In Vitro Fertilization است. (اصطلاح لاتين In vitro بهمعني «داخل شيشه» است، زيرا مراحل انجام اين نوع لقاح در آزمايشگاه در ظرفهاي شيشهاي انجام ميشود.)

موارد كاربرد آی وی اف IVF

در تمام مواردي كه شرايط رسيدن اسپرم به تخمك در لولههاي رحمي فراهم نباشد از اين روش استفاده ميشود، از جمله انسداد لولههاي رحمي، چسبندگيهاي حفره لگني، تعداد كم اسپرم يا تحرك پايين اسپرم.

 مراحل انجام عمل IVF به چه صورت است؟

مراحل انجام عمل IVF را ميتوان به چهار مرحله تقسيم كرد:

   مرحله اول: تحريك كنترل شده تخمدان

   مرحلهيدوم: تخمكگيري

   مرحله سوم: لقاح اسپرم و تخمك در آزمايشگاه و تشكيل جنين

   مرحله چهارم: انتقال جنين به داخل حفره رحم.

اقدامات لازم پيش از درمان چيست؟

   بررسي آزمايشهاي قبلي زوجين

   بررسي آزمايش مايع مني مرد (اسپرم)

   بررسيهاي آزمايشهاي بيوشيمي و هورموني زن

   بررسي وضعيت دستگاه توليد مثل زن (عدم وجود احتباس شديد مايع در لولههاي رحمي و نيز عدم وجود پوليپ يا ميوم زيرمخاطي در رحم)

مرحله اول: تحريك كنترل شده تخمدان

اولين مرحله با استفاده از داروهاي تحريك تخمكگذاري آغاز ميشود تا بتوان بهجاي رشد يك تخمك باعث رشد چندين تخمك شد (برخلاف سيكل عادت ماهانه كه تنها يك تخمك در هر ماه آزاد ميگردد). تحريك چندين تخمك تعداد بيشتري جنين تشكيل ميدهد و شانس حاملگي را بيشتر ميكند. البته نوع و ميزان داروهاي مصرفي بستگي به علت نازايي، سن، وضعيت هورموني روز سوم قاعدگي و پاسخ تخمدان به داروهاي تحريك تخمكگذاري دارد. هورمونهاي مختلف مانند HMG، FSH و... بهصورت تنها يا تركيبي تجويز ميشود. پزشك با انجام سونوگرافيهاي مكرر و درخواست آزمايشهاي هورموني (استروژن و LH) اثر اين دارو را بر رشد فوليكولهاي تخمدان بررسي ميكند. زماني كه در تصاوير سونوگرافي اندازه فوليكولها به ۱۸ تا ۲۰ ميليمتر رسيد، هورمون HCG براي بلوغ نهايي تخمك تزريق ميگردد.

مرحله دوم: تخمكگيري

اين مرحله ۳۶ تا ۳۹ ساعت بعد از تزريق هورمون HCG انجام ميگيرد و معمولاً ۵ تا ۲۰ دقيقه طول ميكشد. پزشك با كمك گرفتن از تصاوير سونوگرافي مايعي را كه حاوي تخمكهاي رسيده از فوليكولهاي تخمدان است، در داخل لوله آزمايش جمع آوري ميكند و به آزمايشگاه جنينشناسي تحويل ميدهد. به اين عمل اصطلاحاً «پانكچر» ميگويند و معمولاً تحت بيهوشي عمومي سبك انجام ميشود. در آزمايشگاه جنينشناسي زير ميكروسكوپ مخصوص تخمك مناسب را شناسايي و جداسازي ميكنند و عمليات لازم را روي آن را انجام ميدهند. پس از تخليه فوليكولها، بيمار مدت زمان كوتاهي در بخش ريكاوري و بخش جراحي تحت مراقبت قرار ميگيرد و چند ساعت بعد ميتواند كلينيك را ترك كند.

مرحله سوم: لقاح اسپرم و تخمك در آزمايشگاه و تشكيل جنين

در اين مرحله در آزمايشگاه جنينشناسي، مايع مني شستوشو و اسپرمهاي فعال و سالم جدا ميشود. روز عمل پانكچر، همسر بيمار نمونهي مايع مني خود را در يك ظرف مخصوص استريل جمعآوري ميكند و به آزمايشگاه جنينشناسي تحويل ميدهد. پس از بررسي اوليه و شستشوي مايع مني، اسپرمهاي سالم و فعال انتخاب ميشود.

 سپس در يك ظرف شيشهاي اسپرم و تخمك را در كنار هم قرار ميدهند تا اسپرم خودش وارد تخمك شود. در طول اين مدت هر تخمك با يك اسپرم تركيب ميشود. ۱۲ تا ۱۸ ساعت بعد تخمكها را از دستگاه بيرون ميآورند و براي تاييد باروري و تشكيل جنين بررسي ميكنند. جنينها مجدداً به انكوباتور منتقل ميشوند تا تقسيم سلولي انجام گيرد.

مرحله چهارم: انتقال جنين به داخل حفره رحم

آخرين مرحله، انتقال جنين به رحم مادر است. اين مرحله نياز به بيهوشي ندارد (مگر در موارد خاص و با صلاحديد پزشك). تعداد مناسبي جنين با كيفيت خوب به داخل حفره رحم انتقال داده ميشود و يك تا دو ساعت پس از انتقال جنين، بيمار مرخص ميشود.

براي رشد مناسب ديواره رحم براي نگهداري جنين بيمار، بايد داروهايي مانند پروژسترون مصرف شود. حدود دو هفته پس از انتقال جنين، با اندازهگيري HCG خون ميتوان از وضعيت حاملگي اطلاع يافت.

در چه مواردي جنين منجمد ميشود؟

در اثر تجويز داروهاي تحريك تخمكگذاري معمولاً از بيمار چند تخمك بهدست ميآيد و در برخي موارد اين تعداد ممكن است به ۲۰ عدد و حتي بيشتر برسد. معمولاً ۳ تا ۴ جنين به داخل رحم منتقل ميشود تا حداقل يكي از آنها در رحم جايگزين و مستقر شود و حاملگي رخ دهد. مابقي جنينها با روش انجماد شيشهاي منجمد ميگردد كه ميتواند براي سالها در تانك محتوي نيتروژن مايع در دماي منفي ۱۹۶ درجه سانتيگراد نگهداري شود. اين جنينها در صورت نياز در سيكلهاي بعدي ذوب و به رحم بيمار منتقل خواهد شد. در اين موارد ديگر نيازي به تحريك تخمكگذاري و انجام عمل جراحي و بيهوشي نيست.

لازم به ذکر است كه ميزان بارداري با استفاده از جنينهاي منجمد شده (با روش انجماد شيشهاي) بهاندازه استفاده از جنينهاي تازه است.

مزايا و محدوديتهاي عمل IVF چيست؟

يكي از مزاياي IVF اين است كه پيش از انتقال جنين، عمل لقاح قابل مشاهده است و در صورتي كه اسپرم با تخمك لقاح پيدا نكند، ميتوان در نوبتهاي بعدي شرايط لقاح را تغيير داد.

مزيت ديگر IVF اين است كه اگر يك بيمار فاقد لولههاي رحمي باشد يا قبلاً لولههاي رحمي خود را براي پيشگيري از بارداري بسته يا چسبندگي شديد لگني داشته باشد، عمل IVF بدون مشكل انجام ميشود.

اما محدوديت IVF: ممكن است اسپرم توانايي نفوذ به تخمك را كه لازمه لقاح است، نداشته باشد. بنابراين ممكن است عليرغم توانايي ژنتيكي براي بارور كردن تخمك و تشكيل جنين، حاملگي موفق صورت نپذيرد و نياز به اقدامات پيشرفتهتر مثل ميكرواينجكشن يا تزريق اسپرم به داخل تخمك باشد.

عوارض عمل IVF چيست؟

   افزايش ميزان حاملگي چندقلويي

   افزايش ميزان حاملگي خارج از رحم

   افزايش ميزان سندروم تحريك بيش از حد تخمدان: اين سندروم بهعلت استفاده از داروهاي تحريك تخمكگذاري بهوجود ميآيد و باعث تورم تخمدان، درد شكم، تجمع مايع در حفره شكمي و احساس نفخ و تهوع ميگردد. اين عارضه قابل درمان است و بيمار بايد تحت نظر پزشك معالج باشد.

   صدمات روحي و رواني: احساس اضطراب و هيجان بهعلت درمان درازمدت، هزينهي زياد و آزمايشهاي متعدد وجود دارد.

آيا پس از انجام اين عمل نياز به مراقبتهاي خاصي هست؟

   بديهي است آرامش روحي و رواني و پرهيز از شرايط پراضطراب ميتواند در موفقيت عمل موثر باشد. يك تا دو ساعت پس از عمل انتقال جنين، بيمار مرخص ميشود.

   توصيه ميشود تا ۴۸ ساعت پس از انتقال جنين، مادر استراحت نسبي داشته باشد و پس از آن فعاليت معمولي و روزمره خود را آغاز كند ولي از فعاليتهاي پرانرژي و خسته كننده، ورزش سنگين و حمام سونا پرهيز شود. اما استراحت مطلق توصيه نميشود.

   طي مراحل درمان تحريك تخمكگذاري، بيمار بايد از مصرف آنتيبيوتيك خودداري كند و مصرف هرگونه دارو را به پزشك معالج اطلاع دهد.

ICSI  یا میکرو اینجکشن چیست؟

ICSI مخفف کلمه‌ انگلیسی “Intra Cytoplasmic Sperm Injection” به معنای تزریق اسپرم به درون سیتوپلاسم تخمک می‌باشد. میکرو‌اینجکشن از موثرترین روش‌های کمک باروری(ART) در درمان ناباروری است. در سال 1993 اولین تولد حاصل از میکرواینجکشن تحول نوینی در ناباروری (به ویژه ناباروری با علت مردانه) بوجود آورد و باعث امید در مردان با اختلالات اسپرم شد.

موارد کاربرد میکرو اینجکشن در زوج های نابارور

  1. اختلالات اسپرم (اسپرم مرد از نظر تعداد، تحرک و یا شکل کیفیت لازم را نداشته باشد).
  2. وجود ماده‌ای علیه اسپرم در مایع منی
  3. مواردی که در داخل بیضه اسپرم وجود دارد ولی راه خروجی انسداد دارد.
  4. مواردی که نیاز به استخراج اسپرم با نمونه‌برداری از بیضه (بیوپسی بیضه) و لوله‌های منی بر می‌باشد (PESA)  و (TESE).
  5. موارد آی وی اف (لقاح آزمایشگاهی) ناموفق که لقاح انجام نمی‌گیرد.
  6. ورود اسپرم به داخل مثانه در بیماران با ضایعات عصبی
  7. در بیماران قطع نخاعی که توسط تحریک الکتریکی و یا ویبراتور نمونه اسپرم گرفته می‌شود.
  8. مواردی که اسپرم قدرت نفوذ به داخل تخمک را ندارد.
  9. مواردی که پوسته‌  اطراف تخمک ضخیم است.

اقدامات لازم قبل از درمان

  • بررسی آزمایش‌های قبلی زوجین
  • بررسی آزمایش مایع منی مرد (اسپرم)
  • بررسی‌های آزمایش‌های بیوشیمی و هورمونی زن
  • بررسی وضعیت دستگاه تولید مثل زن (عدم وجود احتباس شدید مایع در لوله های رحمی و نیز عدم وجود پولیپ یا میوم زیرمخاطی در رحم)

روش میکرواینجکشن

اولین مرحله با استفاده از داروهای تحریک تخمک گذاری آغاز می‌شود تا بتوان به جای رشد یک تخمک باعث رشد چندین تخمک شد (برخلاف سیکل عادت ماهانه که تنها یک تخمک در هر ماه آزاد می گردد). تحریک چندین تخمک تعداد بیشتری جنین را تشکیل داده و شانس حاملگی را بیشتر می‌کند. البته نوع و تعداد داروهای مصرفی بستگی به علت نازایی، سن، وضعیت هورمونی و پاسخ تخمدان به داروهای تحریک تخمک‌گذاری دارد. هورمون‌های مختلف نظیر HMG و FSHو... به صورت تنها یا ترکیبی تجویز می‌شود. پزشک با انجام سونوگرافی‌های مکرر و درخواست آزمایش‌های هورمونی (استروژن و LH) به بررسی اثر این دارو بر رشد فولیکول‌های تخمدان می‌پردازد. زمانی که در تصاویر سونوگرافی سایز فولیکول ها به 18 تا 20 میلی‌متر رسید هورمون HCG جهت بلوغ نهایی تخمک تزریق می‌گردد.

دومین مرحله در میکرو‌اینجکشن برداشتن تخمک است که 36 تا 39 ساعت بعد از تزریق هورمون HCG انجام می‌گیرد. این مرحله‌ کوتاه معمولا 5 تا 20 دقیقه طول می‌کشد. پزشک با کمک گرفتن از تصاویر سونو‌گرافی مایعی را که حاوی تخمک‌های رسیده از فولیکول‌های تخمدان است در داخل لوله‌ آزمایش جمع آوری می‌کند و به آزمایشگاه جنین‌شناسی تحویل می‌دهد. به این عمل اصطلاحاً پانکچر می‌گویند و معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام می‌گیرد. 

مرحله سوم میکرواینجکشن شستشوی اسپرم و جداکردن اسپرم فعال و سالم می‌باشد. در زمان جمع‌آوری تخمک‌ها از شوهر زن خواسته می‌شود نمونه‌ مایع منی خود را در یک ظرف مخصوص استریل جمع‌آوری کند و به آزمایشگاه جنین‌شناسی تحویل دهد. بعد از بررسی اولیه و شستشوی اسپرم‌ها در آزمایشگاه جنین‌شناسی، اسپرم سالم و فعال انتخاب می‌شود و به داخل تخمک بالغ تزریق می‌شود. سپس جنین‌ها در دستگاه انکوباتور به مدت 48 تا 72 ساعت تحت نظر متخصص جنین شناس نگهداری می‌شود.

چهارمین مرحله‌ میکرو اینجکشن انتقال جنین به رحم مادر می‌باشد. این مرحله نیاز به بیهوشی ندارد (مگر در موارد خاص و با صلاحدید پزشک). تعداد مناسبی جنین با کیفیت خوب به داخل حفره‌ رحم انتقال داده می‌شود. یک الی دو ساعت بعد از انتقال جنین بیمار مرخص می‌شود. جهت رشد مناسب دیواره‌ رحم برای نگهداری جنین بیمار، بایستی داروهای تجویز شده مانند پروژسترون مصرف شود. حدود دو هفته بعد از انتقال جنین با اندازه گیری HCG خون می توان از وضعیت حاملگی اطلاع یافت.

انجماد جنین

 اگر پس از انتقال جنین، جنین‌های اضافی با کیفیت خوب وجود داشته باشد با رضایت زوجین جنین‌ها منجمد و نگهداری می‌شود. میزان حاملگی با استفاده از جنین‌های منجمد شده (با روش انجماد شیشه‌ای) به اندازه‌ استفاده از جنین های تازه است.

شانس حاملگی در میکرو اینجکشن: میزان متوسط حاملگی در هر سیکل میکرو اینجکشن در موسسه مهر 40 تا 50 درصد می باشد.

شانس حاملگی به موارد زیر بستگی دارد

  • کیفیت جنین‌های منتقل شده
  • علت ناباروری
  • تعداد و کیفیت تخمک بالغ به دست آمده
  • سن زن، افزایش سن زن بخصوص بالای چهل سال شانس حاملگی را به شدت کاهش می‌دهد.
  • تعداد جنین‌های منتقل شده

خطرات و عوارض میکرو اینجکشن

  • افزایش میزان حاملگی چند قلویی
  • افزایش میزان حاملگی خارج از رحم
  • افزایش میزان سندروم تحریک بیش از حد تخمدان: این سندروم به علت استفاده از داروهای تحریک تخمک‌گذاری تجویز شده به وجود می‌آید. این عارضه باعث تورم تخمدان، درد شکم و تجمع مایع در حفره‌ شکمی می‌شود و سبب احساس نفخ و تهوع می‌گردد. این عارضه قابل درمان می‌باشد، بیمار بایستی تحت نظر پزشک معالج باشد.
  • صدمات روحی و روانی‌: احساس اضطراب، هیجان به علت درمان طولانی مدت، هزینه‌زیاد و آزمایش‌های متعدد وجود دارد.

نکات مهم

  • بهتر است مرد سه روز قبل از عمل برداشت تخمک از انزال خودداری نماید.
  • زوجین بهتر است در مراحل درمان سیگار نکشند.
  • در طی مراحل درمان از موارد استرس‌زا پرهیز شود.
  • بعد از مرحله‌ انتقال جنین، زن می‌تواند فعالیت آرام داشته باشد و پس از آن فعالیت معمولی و روزمره خود را آغاز کند و لیکن از فعالیت‌های پر انرژی و خسته کننده، مسافرت طولانی، ورزش سنگین و حمام سونا پرهیز شود. اما استراحت مطلق ضروری نمی‌باشد.
  • دو هفته بعد از انتقال جنین می‌تواند مقاربت داشته باشد.

خدمات مرکز


Clinical Pathology

Surgical Pathology - Cytology - IHC CISH - Tissue - Specific Staining


Clinical Chemistry

Biochemistry Routin and Specific Hematology and Coagulation Immunology and Serology Microbilogy and Parasitology Tumor Markers


خدمات تشخیصی بخش ژنتیک

خدمات بخش ژنتیک


Molecular

Oncology - Pharmacogenetics Gynecology - HLA Typing Pathogen - Drug Resistance


امکان تشخیص بیماری های تک ژنی

امکان تشخیص بیماری های تک ژنی


تشخیص نقایص ژنتیکی

تشخیص نقایص ژنتیکی و تعیین جنسیت جنین (PGD, Sex Selection)


ارزیابی و تشخیص ناباروری

ناتواني يك زوج در باردار شدن پس از يك سال رابطه ي جنسي بدون پيشگيري از بارداري، را ناباروري مي گويند


انجام کلیه درمانهای ناباروری

تلقیح اسپرم به داخل رحم (IUI) ،میکرو اینجکشن (ICSI)، لقاح آزمایشگاهی (IVF)، انتقال زیگوت (جنین) به داخل لوله رحم از طریق لاپاراسکوپی (GIFT,ZIFT)


کنترل بارداری های پرخطر

کنترل بارداری های پرخطر، شناسایی و درمان مشکلات جنین


انجام جراحی های تخصصی اورولوژی و آندرولوژی

انجام جراحی های تخصصی اورولوژی و آندرولوژی


انجام جراحی های تخصصی زنان

انجام جراحی های تخصصی زنان با استفاده از دستگاه لاپاراسکوپی و هیستروسکوپی


لیزر هچینگ

اين اشعه به صورت كاملا كنترل شده به بخشي از ديواره جنين يا به عبارت ديگر زوناپلوسيدا تابيده مي شود


انجماد اسپرم زوج ، ذخیره تخمک و بافت تخمدان، انجماد جنین

انجماد اسپرم، تخمک، جنین و تخمدان مسئله مهم در گستره طب سرطان است


استخراج اسپرم

استخراج اسپرم از اپی­دیدیم و بافت بیضه در مردان فاقد اسپرم (TESE) و (PESA)


مشاوره تلفنی

مشاوره تلفنی و حضوری در زمینه باروری و ناباروری و بیماری های ژنتیکی


انجام تحقیقات علمی در زمینه باروری و ناباروری

انجام تحقیقات علمی، گسترش و نشر علوم در زمینه باروری و ناباروری


راهبرد های اساسی در رویارویی با ناباروری
مولف : دکتر مرضیه مهرافزا، دکتر احمد حسینی و حوا دشتدار
تعداد صفحات : 180